Kamp-overzicht
23 juli, 2008 — griieetDonderdag 10 juli
De start van onze fietstocht naar Morkhoven. In principe gingen we er rond 17uur aankomen, als we zoals gepland om 11uur gingen vertrekken. In werkelijkheid zijn we nooit in Morkhoven geraakt.
Het weer was (zoals jullie misschien nu zullen denken) eens NIET de boosdoener.
Maar tijdens die tocht zijn we er in geslaagd om 6 platte banden te hebben.
De eerste platte band: Wat geklungel (het was dan ook al een paar jaar geleden dat we in de chiro een platte band hebben gehad), maar een klein uur later zaten we weer helemaal vol goede moed terug op de fiets.
De tweede platte band: Een kwartier later had dezelfde band weer platte band. We beslisten om naar de fietsenmaker te gaan, maar het lot was ons niet gunstig gezind. De fietsenwinkel was gesloten omdat er een begrafenis was. Ondertussen had 1 van de twee personen die naar de fietsenwinkel was gefietst ook al platte band. Dus dat is platte band nummer 3.
Op dat momenten zaten we toch al anderhalf uur in Kasterlee.
We beslisten om de kookouders te bellen om 2 nieuwe fietsen te brengen.
Het komt er grofweg op neer dat we zo’n 5uur in Kasterlee hebben gezeten, ondertussen hadden we wel al gegeten en gewacht op de kookouder die in de file stond voor de kennedy-tunnel.
Het was ondertussen al 21uur en vol goede moed gingen we weer op onze fiets zitten en dat hadden we beter niet gedaan, de laatsten hadden nog geen 2 keer kunnen trappen of er werd al: ‘platte band’ geroepen. Dat was band nummer 6 en jawel, we zaten nog steeds in Kasterlee.
Ondertussen was banden plakken al routine geworden, dus deze werd in topsnelheid vervangen.
We konden onze tocht weer verder zetten en het ging vlotjes! Om 22u namen we een kleine pauze, we vertrokken weer en plots hoorden we een luide knal (net alsof er een jongetje een bommetje op straat had gegooid). We keken rond en begonnen gigantisch hard te lachen.
De 5de platte band was een feit en wat voor een: een ontplofte platte band!!
In Kessel hebben we een overnachtingplaats gevonden en hierdoor zaten we iets achter op schema, maar uiteraard was dat geen al te grote ramp.
Vrijdag 11 juli
Mijn vader heeft de ontplofte band vervangen en we konden weer met 25 fietsers de baan op.
Jullie zullen het niet geloven, maar nog geen half uur later was het weer zover! De 6de band had het begeven, en deze keer was hij niet te maken. We vonden namelijk het probleem niet. Mijn vader werd opnieuw opgebeld en de fiets werd vervangen.
Uiteindelijk zijn we toch aan onze kampplaats geraakt (uitgehongerd en vermoeid).
Daarna moesten we aan een andere (zware) klus beginnen! De opbouw van de tenten. Jullie moeten weten dat wij helemaal geen tententalenten zijn, dus het was een geklungel. Gelukkig waren er een paar sympathieke papa’s die ons een handje wouden helpen. Helaas wouden de weergoden ons niet helpen. Een gigantische regenbui kwam op onze hoofd terecht toen we de pikketen moesten slaan. Maar we hebben geleerd dat je alles overleefd :)
Zaterdag 12 juli
Het kampthema was: Muziek door de jaren heen. Dus elke avond na het eten was er een optreden, de volgende groepen gingen optreden: ABBA, jacksons five, Elvis Presley, Spice Girls, Backstreet Boys, Village People, Milk inc,…
Deze avond stond er de backstreet boys op het programma! Enjoy it
Zondag 13 juli
Onze tiptiens zijn gigantische melkmuilen. Elke keer als er melk op de tafel stond, waren er wel 4 lege bussen. Toen kwamen we op het idee om een gigantisch melkdozenfort te bouwen met de dozen die we zelf hadden leeggedronken. Het werd een fort met kantelen en verschillende pilaren tussen de verschillende personen, echt nog chique!
Die avond was het leidingstocht. De kookouders organiseren een tocht dat de leiding moet afleggen. Af en toe heb je wel eens schrik tijdens die tochten, maar het is heel plezant en achteraf krijgen we lekkere omeletten. Dit jaar was het eens met de fiets en niet te voet. Ik weet niet hoe we er in geslaagd zijn, maar we zijn giganitsch verkeerd gereden!
Maandag 14 juli
Vandaag was het mooi weer om de plastiek boven te halen en te plastiek schuiven!
Ik had een shortje aan en de zon scheen… die combinatie was een beetje fout, want die avond ontdekte ik dat mijn short op ongelijke hoogte hing (met een verschil van wel 10 cm!) en dat zag je aan mijn gebruind vel.
Dinsdag 15 juli
FAMILIEDAG
Op deze dag geeft de oudste groep leiding aan al de andere leden op een afgelegen plaats een hele eind van het kamphuis. De leiding kuist dan heel het kamphuis en doen voor de rest van de dag niets! Zalige dag :)
Die avond zijn we met heel de leidingsploeg op stap geweest in Mol. We konden het niet laten om ons te verkleden en dit was het resultaat:
Woensdag 16 juli
Fata Morgana Dag
De tiptiens hadden ondertussen al 104 brieven gekregen. Ze begonnen al wat schrik te krijgen of ze wel nog 16 brieven gingen krijgen.
Op deze dag konden ze ook de 7 andere sterren behalen (ja we zijn voor 8 sterren gegaan, omdat ze toevallig ook met 8 tiptiens waren).
Het waren de volgende opdrachten (thema was Tom Boonen):
1. Ontvang 120 ‘fanbrieven’
2. Trek het ouderlijk huis van Tom Boonen
3. Zoek een look-a-like van Tom Boonen
4. 5000 quicksteps
5. Vind 2 Lore’s
6. Maak als 4-uurtje pannenkoeken voor al de fans van Tom Boonen (dus iedereen van de chiro)
7. Scheer en masseer alle leiding alsof ze echte coureurs zijn
8. Maak een professioneel fanmagazine over Tom Boonen
Ze zijn er in geslaagd om alle 8 de sterren te behalen! Ze hebben zelfs de ‘echte’ Lore gezien, en ook de broer en de vader van Tom Boonen! En de fanmail? Ze hadden (denk ik) uiteindelijk 230 brieven ontvangen!!! Zalig niet?
De verrassing dat ze kregen was een relaxmoment op de avond na 2-daagse in het saunacenter. Daar hadden ze een sauna, IR sauna, stoombad, massagestoelen, jacuzzi, zwembad,…
Donderdag 17 juli
Wauw! Het was vandaag de laatste dag dat we echt activiteiten hadden, en bij de laatste activiteit kregen we zelfs een applausje :)
Vrijdag 18 juli
Tweedaagse
We hadden besloten (en ook om financiële redenen, want de verrassing was wel een dure activiteit) om het niet te ver te zoeken en dus stapten we naar Retie. Via de fietsknooppunten was dat een wandeling van 18 km.
De tocht verliep vlotjes en er werd niet gezaagd (het weer zal hier ook wel een grote rol in hebben gespeeld)
’s Avonds hadden we toch even schrik dat er helemaal niets te doen was in Retie voor tieners. Ze hebben daar dus geen jeugdhuis en ook geen café waar tieners naar toe kunnen gaan. Er waren wel een paar cafeetjes maar die zaten vol met + 25′ers en daar voelden onze tiptiens zich niet echt lekker. Gelukkig hebben we toch de stap gewaagd om een café binnen te stappen! Het was een zalige avond, de DJ draaide al onze verzoeknummers en we werden niet buiten gekeken omdat we (helemaal alleen) stonden te shaken in het café.
We werden zelfs getrakteerd door een vrouw als we ‘gelukkige verjaardag’ gingen zingen voor haar man en iedereen moest hem uiteraard dan ook 3 kussen geven.
Zaterdag 19 juli
We hadden een slaapplaats gevonden bij een andere chiro die in Retie op kamp was. We lagen in een tent samen met de aspi’s en om half 8 werden we al gewekt (dat is gigantisch vroeg voor op een tweedaagse). En ooh help! Nu is pas duidelijk geworden dat elke chiro andere kampregels heeft (en ik ben blij met de onze). Toch bedankt aan de chiro van Izigem voor de slaapplaats en het ontbijt! De tocht verliep al wat moeizamer. Ik had ondertussen al 6 bleinen en ook bij mijn tiptiens waren er al wat stapkwaaltjes.
Tijdens de middagpauze begon het ook nog hard te regenen en voor de fun begonnen de meisjes te liften. En per toeval hadden we geluk, we kregen een lift naar onze kampplaats (natuurlijk werden we op 500 meter voor de kampplaats afgezet, zodat het lijkt alsof we nog gestapt hadden ;)
Die avond werden we verwacht in het Saunacenter, en we hebben er met volle teugen van genoten
zondag 20 juli
Kampvuur
Een loze dag! De leiding schrijft tekstjes voor de leden en de andere medeleiding + kookouders en de kindjes steken allerlei dansjes/sketches in elkaar voor op kampvuur. Er gaan 3 leiding stoppen en daar werd dan ook nog iets extra voor gedaan, dus we hadden onze handen vol!
Er wordt dan ook altijd een kampaandenken gegeven aan de leden. Dit jaar hadden we beslist om een kussensloop te laten bedrukken en uiteraard ook een lapje om op ons hemd te stikken! Het resultaat was echt mooi.
De leiding krijgt ook altijd nog iets extra en dit is nooit op voorhand geweten (enkel door de hoofdleiding). We kregen nu een voetbalshirt met onze naam op! We waren er zeer tevreden mee!
Maandag 21 juli
Het kamp zit er op :( We moesten uiteraard wel nog naar huis fietsen.
Om 9uur ’s morgens was het aan het gieten, maar we hadden gepland om om 10uur te vertrekken en we gingen zien hoe de situatie dan was. Het was tegen dan deftig weer dus we stapten op onze fietsen en we reden weg uit Mol.
Vanaf dan begon de miserie! Het regende, niet veel, maar toch genoeg om nat te worden.
Uiteindelijk kwamen we aan het AlbertKanaal dat we moesten blijven volgen tot in Antwerpen (city). Wat hebben we toen afgezien! Het regende toen niet alleen, er was ook nog een gigantische harde tegenwind. Dodelijk vermoeiend. De 2 leiding die op kop reed moest om het kwartier vervangen worden door andere leiding en we waren zo goed als verplicht om om het half uur te pauzeren. We hoopten dat we toen nog de 10km/uur haalden (en eigenlijk ben ik daar niet zo zeker van).
Gelukkig hadden de meesten goede k-ways aan zodat enkel ons chirorokje en onze kousen doorweekt waren. In Antwerpen aangekomen werd er gevraagd wie er niet meer kon. 11 van de 21 hebben ze komen halen, en zo schoten we nog met 10 over (5 leiding, 4 aspi’s en 1 tiptien).
Dit ging veel vlotter, een helse tocht door Antwerpen om de voetgangerstocht te vinden (we mochten een coureur volgen, maar die was vergeten dat wij geen 30 km/uur kunnen fietsen en die kende ook precies niet goed de verkeersregels, maar we hebben het overleefd)
Het fietsen ging veel vlotter met een groep van 10.
In Beveren vonden we iets om te eten en het was 20uur als we terug op onze fiets zaten. De lasagne was me niet echt goed bevallen en na het beklimmen van een berg (lees: brug, ik versta onder berg alle bruggen, hellingen, dijk-opritten,…) begon alles in mijn maag te keren en nog geen 15 minuten later lag allles van de lasagne terug in de berm.
Vanaf dan ging het ook weer heel wat beter met me (gelukkig maar)
We wisten dat Zele niet meer ver was en we fietsen vlot verder, het was trouwens ook al gestopt met regenen en waaien!
Maar we mochten niet te vlug juichen! Een half uur voor we gingen toekomen, hadden we weer prijs! Inderdaad, een platte band!
Om 22.10u kwamen we uiteindelijk aan aan onze chirolokalen!
